ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ :: ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ :: Είναι πολύ χαρακτηριστική η συνήθεια των πολιτικών να αποφασίζουν και εφαρμόζουν μέτρα με ψευδεπίγραφους τίτλους, που υπονοούν δήθεν κάποιο ενδιαφέρον για το κοινό καλό, ενώ συνήθως έχουν άλλο σκοπό, συνήθως εισπρακτικό. Από τα πιο χαρακτηριστικά (και τα πιο παλιά, με ιστορία πλέον πολλών ετών) είναι τα λεγόμενα «τεκμήρια». Ένα απίστευτα παράλογο και οριζόντιο σύστημα αυθαίρετου προσδιορισμού φορολογητέου ετήσιου εισοδήματος, το οποίο βασίζεται σε κάποια στοιχεία των αυτοκινήτων ή των κατοικιών των φορολογουμένων, που κανείς άλλος στον κόσμο δεν έχει τολμήσει να χρησιμοποιήσει ως βάση υπολογισμού εισοδήματος, γιατί απλούστατα δεν υπάρχει κανένα στοιχείο σε αυτά που μπορεί να επιτρέψει μία αντικειμενική βάση υπολογισμού! Προσέξτε, δεν μιλάμε για την αγορά αυτοκινήτων και κατοικιών, το κόστος των οποίων είναι δεδομένο, άρα μπορεί να ζητηθεί από τον φορολογούμενο να αποδείξει την προέλευση του τιμήματος. Αγόρασες αυτοκίνητο 30.000 ευρώ, πρέπει να αναφέρεις πού βρήκες 30.000 ευρώ. Μιλάμε για ετήσιο κόστος χρήσης, το οποίο παρουσιάζει τεράστιες διαφορές από οικογένεια σε οικογένεια, ακόμα και με βάση τον... τρόπο οδήγησης το αυτοκινήτου.

Το αστείο είναι ότι μετά παρουσιάζουν τα εισπρακτικά αποτελέσματα που προκύπτουν ως... επιτυχία των μέτρων. Το γεγονός ότι κάποιοι πληρώνουν περισσότερους φόρους λόγω εφαρμογής των τεκμηρίων με βάση τα... κυβικά των κινητήρων των αυτοκινήτων τους ή τα τετραγωνικά των σπιτιών τους, δεν σημαίνει ότι έκρυβαν εισοδήματα που... αποκαλύφθηκαν από τα κυβικά! Αλλά ότι απλώς τους επιβλήθηκε ένα αυθαίρετο χαράτσι, που δεν μπορούν να μη πληρώσουν. Αν αύριο αποφασίσει το κράτος ότι είναι τεκμήριο να... φοράς ρούχα με κόκκινο χρώμα, δεν σημαίνει ότι οι φουκαράδες που θα το πληρώσουν έκρυβαν εισοδήματα, αλλά ότι τους έτυχε ένα ακόμα χαράτσι με κριτήρια εκτός πραγματικότητας. Το εξωφρενικό είναι δε, ότι τόσο πολύ έχουν εμποτιστεί οι πολιτικοί στην νοοτροπία των ψευδεπίγραφων μέτρων, που χρησιμοποιούν τη μέθοδο ακόμα και για να... μειώσουν κάποιες επιβαρύνσεις, όπως έγινε με την πρόσφατη αλλαγή υπολογισμού των τεκμηρίων με βάση το -ακόμα πιο εξωφρενικό- στοιχείο των... εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, για να δείξουμε δήθεν περιβαλλοντική ευαισθησία! Το αυτοκίνητό σου εκπέμπει τόσο διοξείδιο, άρα το... ετήσιο εισόδημά σου (που όχι απλώς βγάζεις, αλλά και το ξοδεύεις!) είναι τουλάχιστον τόσα ευρώ επί τόσα γραμμάρια! Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα!

Άλλο χαρακτηριστικό ψευδεπίγραφο μέτρο, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο αλλά με την Ελλάδα βασιλικότερη του βασιλέως, είναι η προσπάθεια άμεσης επιβολής της ηλεκτροκίνησης, παρά την έλλειψη επαρκούς εξέλιξης της σχετικής τεχνολογίας και επαρκών υποδομών, με πρόσχημα την προστασία τους περιβάλλοντος. Στην πραγματικότητα η μόνη δικαιολογία που μπορούμε να σκεφτούμε γι' αυτήν την πρεμούρα είναι η ανάγκη κάποιων επενδυτών να βγάλουν άμεσο κέρδος από τα χρήματα που επένδυσαν στην ηλεκτροκίνηση. Γιατί από πλευράς περιβάλλοντος είναι απίθανο να υπάρξουν τα υπεσχημένα αποτελέσματα, αφού δεν υπήρξε καν επαρκής χρόνος μελέτης όλων των παραμέτρων εφαρμογής αυτής πολιτικής (που έτσι κι αλλιώς αποδεικνύεται πλέον ανεφάρμοστη μέσα στα επιθυμητά χρονιά όρια). Είναι χαρακτηριστικό π.χ. ότι η Γερμανία, η μεγαλύτερη αγορά αυτοκινήτου της Ευρώπης, δεν έχει επάρκεια την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και κάνει εισαγωγές από την Πολωνία, όπου η ηλεκτρική ενέργεια παράγεται με ... κάρβουνο! Φοβερή περιβαλλοντική πολιτική!

Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι κανείς δεν μιλάει για τις δυσμενέστατες επιπτώσεις στο περιβάλλον από τις δραστηριότητες εξόρυξης και παραγωγής λιθίου και κατασκευής μπαταριών για τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα κι ότι δεν έχει γίνει τίποτα για την αποθήκευση της περισσευούμενης ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται κατά τη διάρκεια της μέρας από ανανεώσιμες πηγές, ώστε να χρησιμοποιείται τη νύχτα. Με αποτέλεσμα μεγάλες ποσότητες «καθαρής» ηλεκτρική ενέργειας να πηγαίνουν χαμένες. Φέτος -όπως και πέρσι- το Πάσχα στην Ελλάδα υπήρξε πλεόνασμα ισχύος στις ΑΠΕ έως 4 γιγαβάτ, με την παραγωγή να πηγαίνει χαμένη. Επίσης κανείς δεν μας έχει πει πώς και πού θα γίνεται η ανακύκλωση των μπαταριών όταν θα φτάνουν στο τέλος ζωής τους (όπως και των ανεμογεννητριών, που επίσης έχουν όριο ζωής), αυξάνοντας προφανώς τις πιθανότητες να καταλήγουν σε κάποιες χώρες του τρίτου κόσμου, μολύνοντας το περιβάλλον, το οποίο όμως κατά σύμπτωση βρίσκεται στον ίδιο πλανήτη, που βρισκόμαστε κι εμείς! Κανείς, τέλος, δεν σκέφτεται ότι αυτή η πίεση για γενίκευση της ηλεκτροκίνησης έχει φέρει τα πάνω κάτω στην αυτοκινητοβιομηχανία, έχει οδηγήσει (σε συνδυασμό και με γεωπολιτικές ανακατατάξεις) σε μεγάλη αύξηση της τιμής των αυτοκινήτων, με αποτέλεσμα εκατομμύρια άνθρωποι που δεν μπορούν να αγοράσουν καινούργια αυτοκίνητα, να εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τα (όλο και πιο) παλιά. Κάτι που μάλλον δεν κάνει και πολύ καλό στο περιβάλλον! Μιλάμε, δηλαδή, για τον ορισμό της ψευδεπίγραφης πολιτικής..._Π.Φ.