ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ :: ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ :: Όπως συνήθως συμβαίνει με κάθε καινούργια τεχνολογία που αλλάζει σημαντικά τις συνήθειές μας, πάντα στην αρχή τη δοκιμάζουν κάποιοι τολμηροί (με την ανάλογη οικονομική επιφάνεια!) που τους αρέσει να βρίσκονται στην πρωτοπορία και μετά υπάρχει κάποιο σημείο εξέλιξης στο οποίο κάποιοι άλλοι ξεθαρρεύουν, θεωρώντας ότι τα «παιδικά προβλήματα» έχουν ξεπεραστεί. Αυτό ακριβώς είναι το πιο επικίνδυνο σημείο για να την πατήσεις, γιατί μία ακόμα και αισθητή τεχνολογική εξέλιξη δεν συνεπάγεται απαραίτητα ότι έχουν λυθεί όλα τα προβλήματα, ειδικά σε τόσο πολύπλοκα κατασκευάσματα όπως είναι τα αυτοκίνητα. Όταν συγκρίνεις κάτι αρκετά προχωρημένο με κάτι πρωτόγονοι, είναι προφανές ότι η πρόοδος μπορεί φαίνεται θεαματική (και είναι!) δεν σημαίνει όμως ότι έχει φτάσει σε σημείο ωριμότητας, ώστε να καλύπτει τις ανάγκες στις οποίες στοχεύει, ούτε ότι έχουν δημιουργηθεί οι απαραίτητες υποδομές για την υποστήριξή του.

Σ' αυτήν ακριβώς τη φάση βρίσκεται τώρα η ηλεκτροκίνηση. Και το περίεργο είναι ότι ακούγονται τελευταία κάποιες υπεραισιόδοξες προβλέψεις, τη στιγμή που μεγάλοι κατασκευαστές ακυρώνουν μεγάλες επενδύσεις και γράφουν ζημιές δισεκατομμυρίων και ταυτόχρονα οι Κινέζοι κατασκευαστές, που είχαν προχωρήσει πιο γρήγορα από τους δυτικούς στην ηλεκτροκίνηση, έχουν πλημμυρίσει την Ευρώπη με υβριδικά αυτοκίνητα, που φυσικά πωλούνται πολύ ευκολότερα. Προφανώς η ηλεκτροκίνηση είναι εδώ για να μείνει, αλλά όχι ως γενική τάση σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, όπως αφελώς πίστεψαν κάποιοι γραφειοκράτες και πολιτικοί και πήραν τους κατασκευαστές στο λαιμό τους. Σ' αυτούς, λοιπόν, που επιμένουν (ακόμα και στο δικό μας χώρο της αυτοκινητικής ενημέρωσης) ότι σχεδόν έχουν λυθεί τα προβλήματα της ηλεκτροκίνησης και η γενίκευσή της είναι επί θύραις, λέμε... ηρεμήστε και δείτε λίγο τί γίνεται γύρω σας.

Θα θυμίσουμε κατ' αρχάς ότι όλοι προγραμμάτιζαν τεράστιες αλλαγές στις ανθρώπινες μετακινήσεις λες και όλα στον πλανήτη θα λειτουργούσαν εσαεί με τους ρυθμούς που υπήρχαν στο δικό τους κεφάλι. Και ξαφνικά ένας ανερμάτιστος πρόεδρος στην υπερδύναμη ανατρέπει τα πάντα στην εσωτερική του αγορά που είναι από τις μεγαλύτερες στον κόσμο, στο διεθνές εμπόριο που είναι βασικής σημασίας για την ομαλή λειτουργία επενδυτικών και τεχνολογικών προγραμματισμών και, τέλος, στην ίδια την ενεργειακή αγορά μ' έναν αχρείαστο πόλεμο, για τον οποίο δεν υπάρχει καν σχέδιο διαφυγής! Ήδη πριν ξεκινήσει ο πόλεμος οι πωλήσεις ηλεκτρικών αυτοκινήτων πήραν την κατηφόρα στην Ευρώπη όταν σταμάτησαν οι επιδοτήσεις και πολλές ευρωπαϊκές χώρες αναγκάστηκαν να τις επαναλάβουν (κάτι που δεν μπορεί φυσικά να γίνεται επ' άπειρον. Δεύτερον, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας δεν φτάνει ούτε καν για τις υπάρχουσες ανάγκες (οι οποίες αυξάνονται λόγω και της κλιματικής αλλαγής), πόσο μάλλον για να το γυρίσουμε όλοι στην ηλεκτροκίνηση και μάλιστα με ανανεώσιμες πηγές (γιατί το να καις ρεύμα που παράγεται με ορυκτά καύσιμα δεν έχει καμία λογική). Και τρίτον, οι υποδομές φόρτισης είναι πολύ πίσω ακόμα και μάλιστα περισσότερο απ' ότι φαίνεται από τα νούμερα, γιατί χιλιάδες φορτιστές είναι χαμηλής ισχύος, οπότε χρειάζονται πολύ μεγάλους χρόνους φόρτισης για τις σύγχρονες μπαταρίες μεγάλης χωρητικότητας.

Εν τω μεταξύ, ακόμα και με τις σημερινές συνθήκες, που πολύ απέχουν από το να είναι ιδανικές, δεν υπάρχει καν μια συγκροτημένη πολιτική για την αποθήκευση της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές, με αποτέλεσμα μεγάλες ποσότητες να πηγαίνουν χαμένες! Τα δε δίκτυα μεταφοράς απέχουν πολύ από τη δυνατότητα διακίνησης των μεγάλων ποσοτήτων ενέργειας που θα απαιτηθούν για τη γενίκευση του εξηλεκτρισμού των μεταφορών (θα υπενθυμίσουμε δε εδώ, ότι εμείς δεν έχουμε καν ένα αξιοπρεπές σιδηροδρομικό δίκτυο, που επίσης κάποια στιγμή πρέπει ολοκληρωθεί, φυσικά με ηλεκτροκίνηση). Τέλος, στην πρεμούρα να προωθήσουν την ηλεκτροκίνηση γενικώς (και όχι να ξεκινήσουμε με μικρά ηλεκτρικά αυτοκίνητα για αστικό περιβάλλον, που θα ήταν και το πιο λογικό πρώτο βήμα για την σταδιακής ανάπτυξης της ηλεκτροκίνησης) ξεχνούν μερικοί ορισμένα βασικά μειονεκτήματα των ηλεκτρικών αυτοκινήτων, όπως π.χ. την τεράστια μείωση της τιμές μεταπώλησής τους (ήδη υπάρχουν σχετικές μελέτες στις ΗΠΑ). Γιατί αν η σταδιακή μείωση της αυτονομίας με την πάροδο του χρόνου δεν είναι και πολύ σημαντική για ένα αυτοκίνητο πόλης (αν τα 300+ χιλιόμετρα γίνουν μετά από μερικά χρόνια 220-250, πάλι θα υπερκαλύπτονται οι ανάγκες των αστικών μετακινήσεων), αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για ένα αυτοκίνητο που χρησιμοποιείται για μεγαλύτερες διαδρομές. Το οποίο μάλιστα θα είναι ήδη απαρχαιωμένο σε μία 5ετία, που η χωρητικότητα των μπαταριών των νέων αυτοκινήτων θα είναι ακόμα μεγαλύτερη (και η τεχνολογία τους πιο σύγχρονη)! Όσο για τις... μπαλαντέζες που ήδη βλέπουμε από κάποια μπαλκόνια να φορτίζουν ηλεκτρικά αυτοκίνητα (παρά τη ρητή περί του αντιθέτου προειδοποίηση των κατασκευαστών) ελλείψει φορτιστών, ο Θεός βοηθός!_Π.Φ.