ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ :: ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ::

Σαν να μη συμβαίνει τίποτα...

        ..:: Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2025 ::..
Ένα από τα χαρακτηριστικά του τρόπου με τον οποίο οι πολιτικοί -όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σχεδόν σε όλο τον κόσμο- προγραμματίζουν μακροπρόθεσμα έργα και πολιτικές, ιδιαίτερα όταν είναι... μεγαλόπνοα, είναι ότι ποτέ σχεδόν δεν συνυπολογίζουν τις εξελίξεις στην οικονομία, την τεχνολογία και την κοινωνία, που μπορεί να επηρεάσουν την υλοποίηση αυτών των προγραμμάτων. Και δεν μιλάμε για εξελίξεις εντελώς απρόβλεπτες, όπως για παράδειγμα η πανδημία του κορωνοϊού, που προφανώς κανένας πολιτικός δεν θα μπορούσε να προβλέψει, αλλά για εξελίξεις τα σημάδια των οποίων μπορεί ήδη να έχουν αρχίσει να φαίνονται. Όπως επίσης και για στοιχειώδεις προβλέψεις βασισμένες π.χ. στη ρεαλιστική αποδοχή του γεγονός ότι η τεχνολογία εξελίσσεται συνεχώς, άρα μπορεί να υπάρχουν κάποιες αλλαγές σε μια περίοδο ακόμα και 5 ετών.

Έχουμε επανειλημμένως επισημάνει το γεγονός π.χ. ότι οι υπεραισιόδοξες προβλέψεις για γενίκευση της ηλεκτροκίνησης δεν έλαβαν υπ' όψη την αδυναμία ανταπόκρισης των συστημάτων παραγωγής και μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας στο σύντομο χρονικό διάστημα που απαιτείται, για να μπορούν να ανταποκριθούν στις ιδιαίτερα μεγάλες απαιτήσεις της γενίκευσης της ηλεκτροκίνησης. Ακόμα χειρότερο, όμως, είναι το γεγονός ότι οι εξελίξεις μέσα στην ίδια την κοινωνία, στα επιμέρους επαγγέλματα που θα επηρεάσουν την εφαρμογή οποιουδήποτε προγράμματος, στον τρόπο σκέψης των ανθρώπων, που δεν είναι ποτέ σταθερός, αλλά εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου, δεν λαμβάνονται ποτέ υπ' όψη. Οι πολιτικοί προγραμματίζουν και ποτέ δεν σκέφτονται ότι αυτά που προγραμματίζουν θα το εφαρμόσουν άνθρωποι, ώστε να μελετηθεί -έστω και με τα δεδομένα του παρόντος, που θα λαμβάνουν όμως υπ' όψη και τις τρέχουσες κοινωνικές εξελίξεις- κατά πόσο αυτό θα είναι εφικτό και αποδεκτό.

Είναι χαρακτηριστική μία μελέτη που έγινε πριν από δύο χρόνια στην Αμερική, όταν άρχισαν τα προβλήματα βλαβών σε χιλιάδες φορτιστές ηλεκτρικών αυτοκινήτων, η οποία προέβλεπε ότι με βάση τα προγράμματα ανάπτυξης της ηλεκτροκίνησης, θα χρειάζονταν στις ΗΠΑ περισσότεροι από 17.000 επιπλέον ηλεκτρολόγοι μέχρι το 2030 μόνο για τη συντήρηση και τις επισκευές των φορτιστών. Συνολικά δε, θα χρειαστούν τουλάχιστον... 142.000 επιπλέον πιστοποιημένοι ηλεκτρολόγοι για να υποστηρίξουν τον εξηλεκτρισμό των ΗΠΑ, που περιλαμβάνει -εκτός από την ηλεκτροκίνηση- και την ανάπτυξη συστημάτων ΑΠΕ, συστημάτων αποθήκευσης ενέργειας κλπ. Ας ξεχάσουμε προς στιγμή το γεγονός ότι αυτό χρειάζεται χρόνο που δεν υπάρχει, αφού στην Αμερική απαιτούνται 4 ως 5 χρόνια μαθητείας για να πάρει ένας ηλεκτρολόγος τη σχετική άδεια ασκήσεως επαγγέλματος (χωρίς ειδικότητα στους φορτιστές, για την οποία χρειάζεται επιπλέον χρόνος!). Το χειρότερο είναι ότι η κοινωνική πραγματικότητα που λέγαμε, την οποία κανένας πολιτικός και κανένας από τους κάθε είδους «συμβούλους» που περιστοιχίζουν τους πολιτικούς δεν λαμβάνει υπ' όψη, δείχνει ότι το ενδιαφέρον της νέας γενιάς για το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου... μειώνεται και λιγότεροι στρέφονται προς αυτό!

Χωρίς, λοιπόν, να ληφθεί υπ' όψη μία κοινωνική εξέλιξη που λειτουργεί σε βάρος των μεγαλόπνοων προγραμμάτων για ταχύτατη ανάπτυξη της ηλεκτροκίνησης, μπαίνουν και χρονικοί στόχοι, που αν ήταν δυνατό να επιτευχθούν (που δεν είναι) θα έρχονταν σε σύγκρουση με μια κοινωνική πραγματικότητα που κανείς δεν έλαβε υπ' όψη. Ειδικά σ' εμάς στην Ελλάδα άλλωστε δεν είναι άγνωστο το πρόβλημα της έλλειψης ηλεκτρολόγων, αλλά και κάθε είδους τεχνικών γενικά, που γίνεται όλο και πιο έντονο στη χώρα μας. Ψάχνεις για ηλεκτρολόγο και παίρνεις ραντεβού πιο δύσκολα ακόμα και από το... ΕΣΥ! Ψάχνεις για υδραυλικό και σε πάει από αύριο σε αύριο για μήνες! Πας σε συνεργείο αυτοκινήτων και υπάρχει ένας παλιός μάστορας που έχει απομείνει από την προηγούμενη γενιά, ο οποίος ψάχνει εναγωνίως για βοηθό που να καταλαβαίνει πέντε πράγματα από τεχνικής πλευράς και δεν βρίσκει με τίποτα. Καλείς συνεργείο για βάψιμο κι έρχεται (όταν καταφέρει να βρει χρόνο) ο μπογιατζής που ξέρει και 1-2 άσχετοι που δεν είχαν ποτέ στο παρελθόν κάνει αυτήν τη δουλειά. Ψάχνεις για σιδερά/αλουμινά και κάνεις το σταυρό σου οι ζημιές που θα γίνουν να είναι... λιγότερες από αυτές που θα επισκευαστούν! Αλλά και σε επαγγέλματα που χρειάζονται πτυχιούχους ορισμένων ειδικοτήτων αρχίζουν και υπάρχουν ελλείψεις, λόγω της αλλαγής των ενδιαφερόντων στη νέα γενιά. Τα προγράμματα, όμως, εκπονούνται από τους πολιτικούς σαν να μη συμβαίνει τίποτα, λες και θα παγώσουν το χρόνο..._Π.Φ.

  UP